ఒక చిన్నారి జేబులో ఉన్న ఐదు రూపాయలను లంచంగా లాక్కున్న రోజు… అదే చిన్నారి భవిష్యత్తులో ఆ వ్యవస్థనే శాసించే స్థాయికి చేరుకుంటాడని ఎవరూ ఊహించలేదు. ఇది కేవలం ఒక వ్యక్తి విజయగాథ కాదు. పేదరికం, అవినీతి, ఆకలి, అవమానాలను జయించి లక్ష్యాన్ని సాధించిన ఓ అసాధారణ జీవన ప్రయాణం.
ఏపీ క్యాడర్‌కు చెందిన ఐఏఎస్ అధికారి గంధం చంద్రుడు గారు తన చిన్ననాటి అనుభవాలను “నా సర్టిఫికెట్ కథ” పేరుతో పంచుకున్నారు. ఈ కథ లక్షలాది విద్యార్థులకు, ముఖ్యంగా గ్రామీణ మరియు నిరుపేద కుటుంబాల పిల్లలకు స్ఫూర్తినిచ్చే నిజ జీవిత ఉదాహరణ.
నవోదయ కల కోసం ప్రారంభమైన పోరాటం
1992 సంవత్సరం. కర్నూలు జిల్లా కొలిమిగుండ్ల మండలం. మండుటెండలో ఒక చిన్న బాలుడు రెవెన్యూ కార్యాలయం బయట గంటల తరబడి ఎదురుచూస్తున్నాడు. అతని పేరు గంధం చంద్రుడు.
ఐదో తరగతిలో ప్రతిభ కనబరిచి నవోదయ విద్యాలయంలో సీటు సాధించిన చంద్రుడికి చేరిక కోసం కుల ధృవీకరణ పత్రం అవసరమైంది. కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితి దయనీయంగా ఉండటంతో, కూలి పనులకు వెళ్లిన తల్లిదండ్రుల స్థానంలో అతడే ఒంటరిగా కార్యాలయానికి వెళ్లాడు.
తండ్రి ఎంతో కష్టపడి ఇచ్చిన పది రూపాయల నోటును జేబులో పెట్టుకుని బయలుదేరిన ఆ బాలుడికి, ఆ రోజు జీవితాన్ని మార్చే అనుభవం ఎదురైంది.
సర్టిఫికెట్ కోసం గంటల తరబడి నిరీక్షణ
ఉదయం నుంచే కార్యాలయానికి చేరుకున్న చంద్రుడు, అధికారులు వస్తారని ఆశతో ఆకలి, దాహం, ఎండను భరిస్తూ ఎదురుచూశాడు. మధ్యాహ్నం దాటినా పని జరగలేదు. సర్టిఫికెట్ దొరకకపోతే నవోదయలో చేరే అవకాశం కోల్పోతాననే భయం అతడిని అక్కడి నుంచి కదలనివ్వలేదు.
చివరకు అధికారులు వచ్చిన తర్వాత కూడా మరో అడ్డంకి ఎదురైంది. కార్యాలయంలోని ఒక సిబ్బంది పరోక్షంగా లంచం కోరాడు. చిన్న వయస్సు కారణంగా చంద్రుడికి అది అర్థం కాలేదు.
ఐదు రూపాయల లంచం
చివరకు ఆ సిబ్బంది చంద్రుడి జేబులో చేయి పెట్టి అతని వద్ద మిగిలి ఉన్న ఐదు రూపాయల నోటు, చిల్లర మొత్తాన్ని లాక్కున్నాడు. అనంతరం సర్టిఫికెట్‌ను ఇచ్చేశాడు.
సర్టిఫికెట్ దొరికిన ఆనందం కంటే, తండ్రి కష్టపడి ఇచ్చిన చివరి డబ్బును కూడా కోల్పోయిన బాధ చంద్రుడిని తీవ్రంగా కలిచివేసింది. ఇంటికి వెళ్లడానికి బస్సు ఛార్జీ కూడా లేకుండా పోయింది.
ఆకలితో, భయంతో సాగిన ఆరు కిలోమీటర్ల ప్రయాణం
జేబులో ఒక్క పైసా లేకపోవడంతో చంద్రుడు సమీప గ్రామంలో ఉన్న తన మేనత్త ఇంటికి నడిచి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
సాయంత్రం చీకట్లు కమ్ముకుంటున్న సమయంలో నిర్మానుష్య మార్గంలో ఆకలి, అలసట, భయాన్ని తట్టుకుంటూ ఆరు కిలోమీటర్ల దూరం నడిచాడు. కొంత దూరం పరుగెత్తాడు. మళ్లీ నడిచాడు. చివరకు రాత్రి వేళ మేనత్త ఇంటికి చేరుకున్నాడు.
అక్కడ జరిగిన విషయాన్ని విన్న మేనత్త కన్నీరు పెట్టుకుంది. అన్నం తినిపించి, అలసిపోయిన చిన్నారిని ఓదార్చింది.
ఒక రాత్రి తల్లిదండ్రుల ఆవేదన
ఇదిలా ఉండగా చంద్రుడు ఇంటికి రాకపోవడంతో అతని తల్లిదండ్రులు తీవ్ర ఆందోళనకు గురయ్యారు. ఫోన్లు లేని కాలం కావడంతో సమాచారం తెలుసుకునే అవకాశం కూడా లేదు.
రాత్రంతా నిద్రపోకుండా కుమారుడి కోసం ఎదురుచూశారు. మరుసటి రోజు చంద్రుడు సురక్షితంగా ఇంటికి చేరే వరకు వారు ఆహారం కూడా తినలేకపోయారు.
ఆ కన్నీళ్లు సృష్టించిన ఐఏఎస్ అధికారి
ఒక చిన్నారి ఐదు రూపాయలు కోల్పోయిన సంఘటన సాధారణ విషయం అనిపించవచ్చు. కానీ అదే సంఘటన చంద్రుడి జీవితాన్ని మలిచింది.
వ్యవస్థలోని అవినీతిని చూసి వెనక్కి తగ్గకుండా, అదే వ్యవస్థలో మార్పు తీసుకురాగల స్థాయికి ఎదగాలని ఆయన నిర్ణయించుకున్నారు. ఆ సంకల్పమే ఆయనను భారతీయ పరిపాలనా సేవ (IAS) వరకు తీసుకెళ్లింది.
యువతకు ఈ కథ చెప్పే సందేశం
గంధం చంద్రుడు గారి జీవితం మనకు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్పుతుంది. పరిస్థితులు ఎంత కఠినంగా ఉన్నా, పేదరికం ఎంత అడ్డొచ్చినా, అవమానాలు ఎంత ఎదురైనా లక్ష్యంపై నమ్మకం ఉంటే విజయం సాధించవచ్చు.
ఒకప్పుడు సర్టిఫికెట్ కోసం అవమానాలు ఎదుర్కొన్న బాలుడు, తర్వాత వేలాది మంది విద్యార్థుల భవిష్యత్తును తీర్చిదిద్దే కలెక్టర్‌గా ఎదిగాడు. అందుకే ఈ కథ కేవలం ఒక వ్యక్తి కథ కాదు — ప్రతి కలలుగనే విద్యార్థికి మార్గదర్శకం.
